بقا در روستا با خرج جامعه

طبق آمارهاي رسمي، حدود 29درصد از جمعيّت كشور در مناطق روستايي استقرار دارد.اما اين آمار،تنها مرزهاي جغرافيايي بين روستاها و شهرها را نشان مي دهد.آمار واقعي روستا نشینی از نوع شغل[به تقريب بنابر منطق"ماكس وبر" در تعيین مناطق روستايي و شهری] بدست مي آيد، نه محل استقرار. اگر منطق صحيح"نوع شغل"را در تعیین مناطق روستایی نظر بگيريم، خواهيم ديد كه جمعيت روستايي ايران بالغ بر40درصد خواهد بود. بنابراين فرض خالي بودن روستاها در شرايط موجود ايران وهم و خيال است.در شرايطي كه مجموعه نظام و دولت غرق درستايش روستانشيني است ،معلوم نيست اصراردر نشان دادن نسبت بالاي شهرنشيني براي چيست؟ بسياري از شهرهاي ايران و حواشي آنها، دارای مشاغل روستايي(كشاورزي و فعاليت هاي وابسته به آن) هستند كه با اعمال نظر دراستانداري